Gezondheid & Fitness

Rucking verbrandt meer calorieën dan gewoon wandelen

· 5 min leestijd

Je ziet ze steeds vaker in het park of langs de rivier: mannen die stevig doorstappen met een volgepakte rugzak, ook als het niet regent en ze duidelijk niet op reis gaan. Dat is geen verdwaalde backpacker. Dat is rucking, en het is inmiddels een van de snelst groeiende fitnesstrends van 2026.

Het idee is verrassend simpel: je wandelt, maar dan met extra gewicht op je rug. Geen dure abonnementen, geen ingewikkelde apparatuur, gewoon een rugzak, wat platen of zakken zand, en een route. Toch levert het volgens onderzoek meer op dan je van zo'n eenvoudige aanpassing zou verwachten.

Wat rucking precies is

De term komt uit het leger. Soldaten lopen daar met bepakking van soms wel dertig kilo lange afstanden, om zowel hun uithoudingsvermogen als hun mentale weerbaarheid op te bouwen. GORUCK, opgericht door een voormalig Green Beret, maakte die militaire training toegankelijk voor burgers met georganiseerde ruck-evenementen. Wat begon als trainingsmethode voor speciale eenheden, vind je nu terug bij Decathlon, dat rucking inmiddels als eigen categorie voert.

In de praktijk komt het neer op wandelen met een rugzak of vest waar je gewicht aan toevoegt, meestal in de vorm van speciale platen. Sommige mensen gebruiken gewoon een paar volle waterflessen of een zware laptop om te beginnen. De essentie blijft hetzelfde: je lichaam moet harder werken dan bij een gewone wandeling, zonder dat je gaat rennen.

Waarom je conditie er sneller op vooruitgaat

Extra gewicht op je rug verhoogt de zuurstofbehoefte van je lichaam flink. Bij een belasting van vijftien tot dertig procent van je lichaamsgewicht kan je zuurstofverbruik bijna verdubbelen ten opzichte van onbelast wandelen. Dat plaatst rucking precies in de zone 2 cardio-band, dezelfde trainingszone die onderzoekers koppelen aan een lagere sterftekans op lange termijn. Wil je weten waarom die zone zo belangrijk is en hoe je hem herkent? Lees ook ons artikel over zone 2 cardio.

Qua calorieverbranding verschillen de cijfers per onderzoek, maar de trend is duidelijk: bij een belasting van vijf tot vijftien procent van je lichaamsgewicht, wat voor de meeste recreatieve ruckers realistisch is, verbrand je zo'n tien tot twintig procent meer dan bij gewoon wandelen. De vaak gehoorde claim dat rucking twee tot drie keer zoveel calorieën verbrandt, komt uit militaire studies met soldaten die vijfentwintig kilo of meer droegen over lange afstanden. Voor jouw wandeling door het park met een rugzak van tien kilo gaat die vergelijking niet op.

Hoeveel gewicht je nodig hebt om te beginnen

Experts raden aan te starten met vijf tot tien procent van je lichaamsgewicht. Voor een man van tachtig kilo is dat dus ergens tussen de vier en acht kilo. Bouw dat de weken daarna langzaam op, niet van de ene op de andere training. Veel beginners starten met zo'n vijf kilo en werken toe naar vijftien kilo of meer zodra hun rug en heupen eraan gewend zijn.

Een rugzak levert overigens meer weerstand op dan een vest bij hetzelfde gewicht, omdat het gewicht verder van je zwaartepunt af zit en je romp meer moet stabiliseren. Voor wie net begint is dat een reden om juist met een vest te starten en pas later over te stappen op een rugzak.

Wat het doet met je spieren en botten

Rucking is nadrukkelijk geen vervanging voor krachttraining, maar het is wel meer dan alleen cardio. De belasting op je rug, heupen en beenspieren zorgt voor een lichte krachtprikkel die je bij normaal wandelen niet krijgt. Uit onderzoek van de Harvard Medical School blijkt bovendien dat wandelen met een gewichtsvest kan bijdragen aan het behoud van botdichtheid, iets waar los lopende enkelgewichten geen effect op hebben. Volgens Harvard Health is het bewijs voor botopbouw wisselend tussen studies, maar het behoud van spierkracht tijdens afvallen is inmiddels goed gedocumenteerd.

Vergelijk het met knijpkracht, waarover we eerder schreven: net als een simpele meting van je grip iets zegt over je hart, zegt de manier waarop je lichaam belast wandelen verwerkt iets over je algehele weerbaarheid. Meer over die link tussen kracht en gezondheid lees je in ons artikel over knijpkracht.

Voor wie HYROX te veel van het goede is

Waar HYROX vraagt om een combinatie van sprintintervallen en zware stations, is rucking laagdrempeliger en gewrichtsvriendelijker. Het is low-impact, wat betekent dat je knieën en enkels minder te verduren krijgen dan bij hardlopen, terwijl je toch een serieuze trainingsprikkel krijgt. Voor wie net begint met functioneel fitnessen, of juist herstelt van een blessure, is het een logische opstap. Overweeg je later wel een wedstrijd zoals HYROX, dan bouwt rucking alvast de basisconditie op die je daarbij nodig hebt. Onze gids voor je eerste HYROX-race laat zien wat daarna komt.

Dit is hoe je morgen begint

Je hebt geen speciale uitrusting nodig om te ontdekken of rucking iets voor je is. Vul een rugzak met een paar volle flessen water of een stapel boeken, mik op vier tot acht kilo, en loop een half uur je vertrouwde wandelroute. Let op je houding: schouders naar achteren, rug recht, en bouw pas op in tempo of gewicht als dat soepel voelt. Wordt het een vaste gewoonte, dan is een rugzak met speciale platen of een gewichtsvest een verstandige volgende aankoop, simpelweg omdat die het gewicht beter verdelen dan een volgepakte schooltas.

Het aardige aan rucking is dat het niets vraagt wat je nog niet kunt. Je loopt al. Voeg gewicht toe, en je wandeling wordt in een paar weken tijd een serieuze training, zonder dat het ooit voelt als afzien.

B
Geschreven door Bram Kuijpers Fitness & Voeding Redacteur

Bram was als tiener de dunste jongen van zijn klas en besloot daar op zijn zeventiende iets aan te doen met een combinatie van YouTube-workouts en eiwitshakes die achteraf gezien vooral uit suiker bestonden. Inmiddels is hij gediplomeerd personal trainer en voedingscoach met een bachelor in sportwetenschappen van de Fontys Hogeschool. Hij schrijft over fitness en voeding met de nuance die hij in zijn beginjaren miste, en heeft het als persoonlijke missie om fitnessmythen te ontkrachten met wetenschappelijk onderbouwde informatie. Zijn schrijfstijl is motiverend zonder irritant te worden en hij weigert principieel om supplementen aan te bevelen die hij niet zelf heeft getest. Zijn meest gelezen stuk gaat over waarom de meeste mannen te veel eiwitten eten en te weinig groenten, een boodschap die hem niet altijd populair maakt in de sportschool.